Choroby układu moczowego: czym są bakterie Escherichia coli?

29 września 2017

Escherichia coli. Brzmi groźnie? Najczęściej nie ma się czego obawiać, bo pałeczka okrężnicy (tak brzmi polska nazwa tej bakterii, którą zawdzięcza swojemu kształtowi), naturalnie bytuje w ludzkim organizmie i w większości przypadków działa na jego korzyść, uczestnicząc w rozkładzie pokarmu, a także przyczyniając się do produkcji witamin z grupy B i K. Niestety od czasu do czasu Escherichia coli odwraca się przeciwko nam i wywołuje choroby układu moczowego.

W normalnych warunkach Escherichia coli zamieszkuje jelita człowieka i stanowi prawidłowy składnik flory bakteryjnej jelit. W jelitach pałeczka okrężnicy pełni niezwykle ważną rolę, gdyż sprzyja prawidłowemu trawieniu. Problem pojawia się jednak w momencie, gdy bakteria dostanie się do organów wewnętrznych innych niż jelita – w takim przypadku dochodzi do zakażenia. Długo nie trzeba czekać na wystąpienie pierwszych objawów; da się je zaobserwować już po upływie niecałych 12 godzin od zakażenia, średnio po 72 godzinach.

Choroby układu moczowego: skąd się biorą?

Pałeczka okrężnicy odpowiada za 80% wszystkich infekcji układu moczowego (przeczytaj: najczęstsze przyczyny zakażeń). Dość łatwo da się tym drobnoustrojem zakazić poprzez spożywanie pokarmów w stanie surowym lub przygotowywanych w niezadowalających warunkach higienicznych, a także pijąc nieprzegotowaną wodę z kranu. Do najbardziej charakterystycznych i najczęściej występujących dolegliwości, towarzyszących zakażeniu, należą: pieczenie podczas oddawania moczu, biegunka, bóle brzucha i wymioty.

Choroby układu moczowego a dzieci

Kto powinien mieć się na baczności? Na działanie pałeczki okrężnicy narażone są w szczególności dzieci – szczep E. coli odpowiada za 61-92% przypadków zakażeń układu moczowego u najmłodszych. W ich przypadku zakażenie rozwija się najczęściej drogą wstępującą, gdy dochodzi do przedostawania się bakterii przez cewkę moczową z przewodu pokarmowego. Przenoszeniu zakażenia sprzyjają wspólne kąpiele dzieci oraz niedokładne mycie po zmianie pieluchy. Uwaga: u niemowląt objawy zakażenia dróg moczowych często bywają bardzo skąpe i zwykle ograniczają się do wysokiej gorączki. Niemniej trzeba uważać, bo od samego zakażenia dużo groźniejsze są możliwe powikłania, które mogą wystąpić u dziecka (zagraża mu nawet odmiedniczkowe zapalenie nerek.

W przypadku dziewczynek budowa anatomiczna cewki moczowej oraz bliskość położenia cewki moczowej i odbytu sprawiają, że to właśnie one częściej zmagają się z zakażeniem układu moczowego; wystarczy zaledwie niedbałe podtarcie się po wypróżnieniu (np. w złym kierunku), żeby bakterie z kału dostały się do układu moczowego i wywołały zakażenie. W takiej sytuacji należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza, gdyż niedoleczone zakażenie ma tendencję do nawracania.