Biopsja Prostaty – Dr Adam Michalski | Urolog Poznań

Biopsja prostaty to procedura usuwania próbek podejrzanej tkanki z gruczołu krokowego. Gruczoł krokowy jest małym gruczołem w kształcie orzecha włoskiego u mężczyzn, który wytwarza płyn, który odżywia i transportuje plemniki.

Podczas biopsji gruczołu krokowego igła jest używana do pobierania próbek tkanek z gruczołu krokowego. Zabieg powinien wykonywać lekarz specjalizujący się w układzie moczowym i męskich narządach płciowych.

Urolog może zalecić biopsję gruczołu krokowego, jeśli wyniki początkowych badań, takich jak badanie krwi na antygen sterczowy (PSA) lub badanie odbytnicy cyfrowej, sugerują, że możesz mieć raka prostaty. Próbki tkanek z biopsji gruczołu krokowego są badane pod mikroskopem pod kątem nieprawidłowości komórek, które są oznaką raka prostaty. Jeśli rak jest obecny, ocenia się go, aby ustalić, jak szybko będzie się on rozwijał i określić najlepsze opcje leczenia.

Dlaczego wykonuje się biopsję prostaty?

Biopsja prostaty służy do wykrywania raka prostaty. Twój lekarz może zalecić biopsję prostaty, jeśli:

• Test PSA pokazuje poziomy wyższe niż normalnie dla twojego wieku,

• Twój lekarz wykryje guzki lub inne nieprawidłowości podczas cyfrowego badania doodbytniczego,

• Miałeś poprzednią biopsję, która była normalna, ale nadal masz podwyższone poziomy PSA,

• W poprzedniej biopsji stwierdzono komórki tkanki prostaty, które były nieprawidłowe, ale nie nowotworowe.

Ryzyko biopsji prostaty

Ryzyko związane z biopsją prostaty obejmuje:

• Krwawienie w miejscu biopsji. Krwawienie z odbytu jest częste po biopsji prostaty,

• Krew w nasieniu. Po biopsji prostaty często obserwuje się czerwone lub rdzawe zabarwienie nasienia. To wskazuje na krew i nie jest powodem do niepokoju. Krew w nasieniu może utrzymywać się przez kilka tygodni po biopsji,

• Krew w moczu. To krwawienie jest zwykle niewielkie,

• Trudności z oddawaniem moczu. U niektórych mężczyzn biopsja prostaty może powodować trudności w oddawaniu moczu po zabiegu. Rzadko należy wprowadzić tymczasowy cewnik moczowy,

• Infekcję. W rzadkich przypadkach u mężczyzn poddawanych biopsji gruczołu krokowego dochodzi do zakażenia dróg moczowych lub gruczołu krokowego, które wymaga leczenia antybiotykami.

Jak się przygotować do biopsji prostaty?

Aby przygotować się do biopsji prostaty:

• Dostarcz próbkę moczu do analizy pod kątem zakażenia dróg moczowych. Jeśli masz infekcję dróg moczowych, biopsja prostaty prawdopodobnie zostanie odroczona podczas przyjmowania antybiotyków w celu usunięcia zakażenia,

• Przestań brać leki, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia – takie jak warfaryna, aspiryna, ibuprofen i niektóre suplementy ziołowe – kilka dni przed zabiegiem,

• Wykonaj lewatywę oczyszczającą w domu przed wizytą z biopsją,

• Weź antybiotyki 30 do 60 minut przed biopsją gruczołu krokowego, aby zapobiec zakażeniu.

Czego możesz się spodziewać podczas biopsji prostaty?

Próbki z biopsji prostaty można pobierać na różne sposoby. Twoja biopsja prostaty może obejmować:

• Przechodzenie igły przez ścianę odbytnicy (biopsja przezrektalna). Jest to najczęstszy sposób wykonywania biopsji prostaty,

• Wprowadzanie igły przez obszar skóry między odbytem a moszną (biopsja transperninalna). W obszarze skóry (krocza) między odbytem a moszną wykonuje się małe cięcie. Igła do biopsji jest wkładana przez nacięcie i do prostaty w celu wyciągnięcia próbki tkanki. Rezonans magnetyczny (MR) lub tomografia komputerowa (TK) jest zwykle stosowana do prowadzenia tej procedury.

Przebieg biopsji prostaty

Zostaniesz poproszony, abyś położył się na boku z kolanami podciągniętymi do piersi. Możesz zostać też poproszony o leżenie na brzuchu. Po wyczyszczeniu miejsca i zastosowaniu żelu, lekarz delikatnie włoży cienką sondę ultradźwiękową do odbytnicy.

USG transrektalne przezodbytnicze wykorzystuje fale dźwiękowe do tworzenia obrazów prostaty. Lekarz użyje obrazów do zidentyfikowania obszaru, który musi być znieczulony zastrzykiem w celu zmniejszenia dyskomfortu związanego z biopsją. Obrazy ultradźwiękowe są również wykorzystywane do prowadzenia igły biopsyjnej prostaty na miejsce.

Gdy obszar zostanie zdrętwiały, a urządzenie do biopsji zostanie umieszczone, lekarz pobierze cienkie, cylindryczne części tkanki za pomocą igły z napędem sprężynowym. Procedura zazwyczaj powoduje bardzo krótkie nieprzyjemne odczucie za każdym razem, gdy igła obciążona sprężyną pobiera próbkę.

Lekarz może skierować podejrzany obszar na biopsję lub pobrać próbki z kilku miejsc z prostaty. Zwykle pobiera się 10 do 12 próbek tkanek. Cała procedura trwa zwykle około 10 minut.

Po procedurze

Prawdopodobnie będziesz musiał przyjąć antybiotyk przez kilka dni. Możesz również:

• Poczuć lekki ból i lekkie krwawienie z odbytnicy,

• Mieć krew w moczu lub stolcu przez kilka dni,

• Zauważysz, że Twoje nasienie ma czerwony lub rdzawy odcień spowodowany małą ilością krwi w nasieniu. Może to potrwać kilka tygodni.

Zadzwoń do lekarza, jeśli masz:

• Gorączkę,

• Trudności z oddawaniem moczu,

• Długotrwałe lub ciężkie krwawienie,

• Ból, który się nasila.

Wyniki biopsji prostaty

Lekarz specjalizujący się w diagnozowaniu raka i innych nieprawidłowości tkankowych (patolog) oceni próbki biopsji prostaty. Patolog może stwierdzić, czy usunięta tkanka jest nowotworowa, a jeśli rak jest obecny, oszacować jej agresywność.

Diagnoza patologa. Ta część raportu patologicznego wymienia diagnozę patologa. Może również zawierać komentarze, na przykład, czy zalecane są inne testy.

Twój raport o patologii może zawierać:

• Opis próbki biopsji. Czasem nazywana opisem ogólnym, ta część raportu może oceniać kolor i konsystencję tkanki prostaty,

• Opis komórek. Twój raport patologiczny opisuje sposób, w jaki komórki pojawiają się pod mikroskopem. Komórki raka prostaty mogą być określane jako gruczolakorak. Czasami patolog znajduje komórki, które wydają się nieprawidłowe, ale nie są nowotworowe. Słowa używane do opisania tych nienowotworowych stanów obejmują „śródnabłonkową neoplazję gruczołu krokowego” i „nietypową proliferację małych pęcherzyków”,

• Klasyfikację raka. Jeśli patolog znajdzie raka, ocenia się go w skali od 1 do 10, nazywanej wynikiem Gleasona. Nowotwory z wysokim wynikiem Gleasona są najbardziej złośliwe i są bardziej narażone na szybki wzrost i rozprzestrzenianie się.

FAQ